February 2012
23 posts
“Ne olursa olsun hayatını durdurma! Durup hayata bakmaya başladığın zaman, yaşamak zordur.” Kürşat Başar - Başucumda Müzik Okumak için geç kaldığım cümlelerden sadece biri…
2 tags
. sen güzel insansın herkes biliyor bunu yaramı alıp uzak şehirlere gidiyorsun saçlarımı düz bir denize ısmarlıyorum utanma! ayıp değil ki bu bak ben utanıyor muyum? kanayana kadar dizlerim, misket oynarken hem, unutma herkes birilerinin yarasını taşır uzaklara. Birhan Keskin
“Bırak beni artık. Bu camdan çırılçıplak aşağıya atlayacağım. Sana karşı değil bu. Çocukluğuma karşı. Bu kente, bu eve, bu halılara, bu değişmeyen her şeye, bu ölmeyen herkese karşı. Yaşlı halimle ne değin mutlu olacağım genç bedenim ölü olarak bu dar sokakta yatarsa. Yarın ne olacak sanki? Sokak satıcıları bağırışacaklar. Ve bu sesleri kulağımdan uzaklaştırmaya çalışacağım. Bir uğultu...
toucherleciel:
“her şeye alışıyor insan, şu...
2 tags
- Mutluluktan da yazmaz mı insan?
- Üstat der ki: “Yazmak mutsuzluktur. Mutlu insan yazmaz”. Üstat dediğim, İlhan Berk. İkinci Yeni şiirinin her daim hüzünlü yüzü. Bana da ona katılmaktan başka bir şey kalmıyor. Ben mutluluktan da yazıyorum ama. Gerçek mutluluktan. Ama acıdan yazılanlar kalıyor insanın aklında. Mutluluğu unutuyorsun da acıları asla. Mutluyken yazdığım yazıları...
…uzun zamandır yaşamın anlamını sorguluyorum. Hayatımızın.. Önümüze sunulan bu ömür adındaki, yıllarla ölçülen zaman dilimini geçirmek için bir sebebimiz olmalı. Anlamlandırmak keşke, adlandırmak kadar kolay olsaydı. Adı açık: Hayat. Peki ya anlamı? Uzun zamandır varlığımı, nefes alışlarımı ve verişlerimi sorguluyorum. Nefes alıp vermelerin bu kusursuz düzenini. Bir türlü bitmeyişini....
January 2012
45 posts
3 tags
gözlerin yağmurdan yeni ayrılmış gibi çocuk, gibi büyük, gibi sımsıcak sen bir şehir olmalısın ya da nar belki Granada, belki eylül, belki kırmızı gövden ruhunun yaz gecesi mi ne çok idil, çok deniz, çok rüzgar çocukluğun tutmuş da yine aşık olmuşsun sanki bana, sanki ah, sanki olur a aşk bile dolduramaz bazı aşıkların yerini diye övgü, diye sana, diye haziran heves uykudaysa ruh çıplak gezer...
deniz misin liman mı?
Deniz yine arkada kalıyor. Dağlar ardında. Yine sabah oluyor. Yine garip rüyalar içinde uyuyor, garip rüyalar içinde uyanıyorum. Uykunun içinde uyku. Kulağa geldiği kadar da tuhaf değil, inan.
Bu şehir yine geride kalıyor. Deniz geride kalıyor. Sabah merdivenlere uzanıp ön patileriyle beni uğurlayan kedi geride kalıyor. Sevdiklerim geride kalıyor. Sevemediklerim geride kalıyor. Veda ederken koşup...
bu havada gidilmez
İstanbul nasıl güzeldi bugün. Bahardan kalma dedikleri bir gün, bütün gün. Gece nasıl güzel. Sanki bahar kokuyor. Ve böyle havada gidilir mi? Gidilmez.
Bir gece vakti gölgem gitgide büyüyor, boy atıyor. Ben hep böyle kalacağım. Bu ellerim de. Hep aynı boyda artık. Uzamadığı için de artık hiçbir yere uzanamayacak, biliyorum. Gecenin sessizliğinde yürüyorum. Aklımda hep o cümle: Bu havada...
“I think magic is very related to happiness. So it is not there all the time, but...”
– Penelope Cruz
